Restoranınızı teslimat uygulamalarına nasıl açarsınız

Süreç hangi sırayla ilerler

Bu sırayı kimse yayımlamaz; bu yüzden pek çok restoran yarı yolda takılır. İşte gerçekçi sürelerle birlikte sıra. Adımlar iç içe geçer — işi sekiz hafta yerine üç haftada bitirmenin bütün püf noktası budur.

1. 01

   Uygulamaları seçin ve ikisine aynı anda başlayın

   1 gün

   İki platform, paralel olarak açılır. Önce biri, sonra diğeri değil — nedenini bir sonraki bölümde okuyun.

2. 02

   Bir platform yöneticisiyle doğrudan görüşün

   3–7 gün

   Herkese açık başvuru formunu doldurup sıranızı bekleyebilirsiniz ya da o yöneticiyle her hafta zaten konuşan biri sizi tanıştırabilir. İkinci yol daha hızlıdır ve imzadan önce soru sorabildiğiniz tek yoldur.

3. 03

   Sözleşmeyi imzalayın

   1–2 hafta

   Sürecin en uzun adımı budur ve sizin elinizde değildir. İki taraflı bir sözleşme, onların şablonu, onların hukuk ekibinin hızı. Kibarca takip etmek işe yarar. Başka hiçbir şey yaramaz.

4. 04

   Vitrini kurun

   3–7 gün

   Menü, kategoriler, ürün adları, açıklamalar, fiyatlar, seçenekler, kombolar, fotoğraflar, çalışma saatleri, hazırlık süresi. Bu iş sözleşme hâlâ ilerlerken paralel olarak yapılabilir ve yapılmalıdır; böylece erişim verildiği gün vitrin hazır olur.

5. 05

   Mutfağı eğitin, test siparişi verin, yayına geçin

   2–5 gün

   Ekibinizden biri dört düğmeyi öğrenir. Sonra gerçek bir adrese gerçek bir sipariş gönderilir; böylece yemeğin poşette yirmi beş dakika kaldıktan sonra nasıl göründüğünü görürsünüz. Ardından platform vitrini inceler ve açar.

6. 06

   Reklam ve günlük rutin

   sürekli

   Kampanyalar, fotoğraf ve isim testleri, puanlar, yorumlara yanıtlar. Bu noktadan sonra iş bir proje olmaktan çıkar ve rutine dönüşür.

Uygulamalar neden “birkaç gün” diyor da süreç altı hafta sürüyor

Platformların kendi sayfalarını okursanız çok daha iç açıcı bir tablo görürsünüz. Uber Eats, yalnızca birkaç gün içinde Uber Eats restoran ortağı olmanın ve sipariş almaya başlamanın mümkün olduğunu söylüyor. Bolt Food ise bir hafta içinde Bolt Food’da satışa başlayabileceğinizi vaat ediyor. Sonra bunu yapmış restoranlarla konuşuyorsunuz ve altı hafta sürdüğünü duyuyorsunuz. Herkes doğruyu söylüyor. Sadece farklı şeylerin süresini ölçüyorlar.

Platformlar kendi kısımlarının süresini ölçer — tamamlanmış bir başvurudan açılmış bir vitrine kadar. Başvuru, doğrulama, menü yükleme, yayın. Evraklarınız tamamsa, menünüz yazılı bir belge olarak mevcutsa ve pazarlık edilecek bir şey yoksa, bu gerçekten birkaç gün sürebilir.

Siz ise işin tamamının süresini ölçersiniz — “teslimata da girsek iyi olur” dediğiniz andan paranın hesabınıza yattığı ana kadar. Buna kayıtlı adresinizi bulmak, bir hukuk ekibini beklemek, bir burgerin uygulamada kaça satılacağına karar vermek, iki yüz fotoğrafı yeniden adlandırmak ve çorbanın yola dayanmadığını keşfetmek de dahildir. Bunların hiçbiri platformun ölçtüğü süreye girmez, hepsi sizin sürenize girer.

O yüzden altı hafta planlayın, üç haftada biterse sevinin. İki rakam arasındaki fark neredeyse tamamen henüz kimsenin vermediği kararlardan oluşur — bu iyi bir haber, çünkü kararlar hızlandırabileceğiniz kısımdır.

Bir değil, iki uygulamayla başlayın

İlk içgüdü, bir uygulamayı denemek, nasıl gittiğine bakmak ve ikincisini sonra eklemektir. Bu size aylar kaybettirir. Uygulamaların kitlesi ortak değildir: çoğu Avrupa şehrinde biri daha çok yabancılara ve İngilizce aramaya, bir diğeri bir indirimle gelmiş yerel müşterilere yöneliktir; üçüncüsünün trafiği daha azdır ama sizin kategorinizde neredeyse hiç rakibi yoktur. Bunlardan yalnızca birinde olmak, diğerinin müşterilerine görünmez olmak demektir — ve bunlar aynı insanlar değildir.

İkinci bir neden daha var ve asıl önemli olan o. Her platformun algoritması yeni bir vitrini ilk birkaç haftasına göre değerlendirir: dönüşüm, iptaller, hazırlık süresi, puan. Bu sayaç yayına geçtiğiniz gün çalışmaya başlar. İki sayacı aynı anda çalıştırmak, altı hafta sonra elinizde bir yerine geçmişi olan iki vitrin olması demektir — ve arama sonuçları tam da bu geçmişten oluşur.

Pratik sıra şu: şehrinizdeki en büyük iki uygulamayı birlikte açın, ilk ikisi oturunca üçüncüyü ekleyin. O noktada üçüncüyü yürütmek neredeyse bedavadır, çünkü menü, fotoğraflar ve fiyatlar zaten hazırdır ve yalnızca aktarılmaları gerekir.

Sizden neler istenecek

İşte listenin tamamı. Gerçekten tek bir sayfaya sığıyor ve birkaç alan dışında her platformda aynı. Hepsini bir kez, tek bir belgede toplayın; sürecin geri kalanı artık size bağlı olmaktan çıkar.

Buldukça işaretleyin — hiçbir yere kaydedilmez, sadece neyin kaldığını görmeniz için.

Listenin tamamı bu. Ürün adları, açıklamalar, kategori sırası, anahtar kelimeler, kapak görseli, reklam, yorum yanıtları — bunların hiçbiri bu listede yer almaz, çünkü hiçbiri yalnızca sizde olan bir bilgi değildir. Bunlar emek isteyen işlerdir ve bu işleri başkası da yapabilir.

Bu listedeki bir şeye sanıldığından daha erken ihtiyaç duyulur: menünün kendisi. Uber Eats menünüzün bir kopyasını onaydan sonra değil, başvurunun bir parçası olarak ister; Bolt Food da vitrini açmadan önce menüyü inceler. Yalnızca birinin kafasında var olan bir menü, daha ilk adımı tıkamaya yeter.

Siparişler mutfağınıza nasıl ulaşır

Üç seçenekten birini seçmeniz istenecek. İşin doğrusu, seçim hangisinin teknik olarak en iyi olduğuna değil, tezgâhınıza bağlı.

Platformun verdiği tablet. Bazı platformlar, uygulamaları yüklü bir tablet verir. Mutfakta boşta bir cihaz yoksa ve kimse cihaz almak istemiyorsa işe yarar. Ama bu, tezgâhta yalnızca tek bir işe yarayan bir şey daha demektir.

Kendi tabletiniz ya da telefonunuz. En yaygın tercih. Uygulama Android’e veya iOS’a kurulur; iki platformdaysanız tek cihazda iki uygulama olur, bu da sorun değildir. Şarjda tutun. Akşam 8’de şarjı bitmiş bir tablet, tıpkı kapalı bir restoran gibi görünür.

Kasa bilgisayarındaki tarayıcı. Siparişler web tabanlı yönetim paneline düşer. Zaten birinin baktığı bir ekran varsa iyi çalışır; o ekran arkadaki bir ofisteyse kötü çalışır.

Doğrudan POS sisteminize. Zaten bir kasa sistemi kullanıyorsanız, siparişler ikinci bir ekran yerine doğrudan ona düşebilir — Uber Eats entegre olduğu sistemler arasında Clover, Square ve Toast’u sayıyor. Bunlardan biri sizde varsa en iyi seçenek budur, çünkü tek ekran ve tek fiş akışı demektir. Ama kurulumu en uzun süren seçenek de budur; bu yüzden genellikle açılıştan önce değil, sonra yapılır.

Açılıştan önce fiyatlarınızı belirleyin

Bu, devredemeyeceğiniz ve erteleyemeyeceğiniz tek kısımdır, çünkü vitrin içindeki fiyatlar neyse onlarla yayına geçer. Kısaca: platform, müşterinin ödediği fiyat üzerinden komisyon alır — Avrupa’da genellikle yüzde 25 ile 30 arasında; sizin oranınız sözleşmenizde yazılıdır — gıda maliyetiniz ise tam olarak eskisi kadardır. Salon fiyatlarınızı aynen aktarırsanız o komisyon doğrudan marjınızdan çıkar.

Bu yüzden teslimatın kendi fiyat listesi olur; normalde salon fiyatlarının %25–30 üzerinde. Alt sınırdan başlayın: yeni bir vitrinin ne puanı ne de sıralaması vardır; denenecek kadar ucuz olmak, doğru fiyatlanmış ama görmezden gelinmiş olmaktan iyidir. Üç ay sonra bir fiyatı artırmak beş dakikalık iştir.

İnsanların bu aşamada unuttuğu ve sonra pişman olduğu iki şey var. Ambalaj gıda maliyetine dahildir; tüm menü için tahmini bir rakam olarak değil, yemek bazında — kutu, kapak, poşet ve peçete 40–60 sent ekler ve bu, üç yüzüncü siparişte ciddi bir paradır. Ve promosyonlar platformun komisyonundan değil, sizin fiyatınızdan çıkar; bu yüzden indirime sokmayı planladığınız yemeklere ilk günden ayrıca %10–15 eklenmelidir — yalnızca o ürünlere.

Hesabı, kendi rakamlarınızı girebileceğiniz bir hesaplayıcıyla birlikte, teslimat uygulamaları için menü fiyatlandırma yazısında ayrıntılı olarak anlattık. Kimseye fiyat listesi göndermeden önce bunu yapın.

Açılışı gerçekte ne geciktirir

Platformlar değil. Deneyimimize göre geciken açılışların neredeyse tamamının nedeni dört şeydir ve dördü de bir öğleden sonrada önlenebilir.

Şirket bilgilerinin tek tek, alan alan gelmesi. Vergi numarası pazartesi, IBAN perşembe, kayıtlı adres bir sonraki hafta, çünkü restoran adresinden farklı olduğu ortaya çıktı. Her eksik alan, e-postalarla bir gidiş-geliş daha demektir. İlk görüşmeden önce yukarıdaki bölümün tamamını doldurun; bu aşama ortadan kalkar.

IMG_4471.jpg adlı fotoğraflar. İki yüz dosya ve hangisinin burger olduğunu anlamanın yolu yok. Onları yeniden adlandırmak kimsenin hoşlanacağı bir akşam uğraşı değil, ama sonuçta bir akşamlık iştir ve bu yapılmadan vitrin hiç kurulamaz.

Hiç poşete girmemiş bir menü. Bir şey sızdırır, bir şey lapaya döner, bir şey parça parça gelir. Bunu ilk gerçek siparişte, tek yıldızlı bir yorumdan öğrenirsiniz ve artık hem menüyü hem puanı aynı anda düzeltmeye uğraşırsınız. Yayına geçmeden önce gerçek bir adrese bir sipariş gönderin — tüm süreçteki en ucuz test budur.

Cihazın bir sahibinin olmaması. “Ekip biliyor”, bu işten sorumlu, adı belli bir kişiyle aynı şey değildir. Vardiyalar değişir. Eğitim alan kişi cumartesi izinlidir. Birini görevlendirin ve sadece o gün orada olan kişinin değil, her vardiyanın dört düğmeyi bildiğinden emin olun.

İlk ay nasıl geçer

Bu dönemde beklentilerinizi gerçekçi tutun, çünkü ilk haftalar olduğundan daha kötü görünür ve pek çok restoran paniğe kapılıp tam da yanlış anda bir şeyleri değiştirmeye başlar.

Algoritma sizi inceliyor. Yeni bir vitrin önce küçük bir kitleye gösterilir ve platform insanların nasıl davrandığını izler: menüyü açtıktan sonra sipariş veriyorlar mı, siz iptal ediyor musunuz, gerçekte ne kadar sürede hazırlıyorsunuz. İki ila dört haftalık bir ısınma dönemi normaldir. Ters giden bir şey yok.

Başlangıçta reklam daha pahalıdır. Arkanızda sipariş geçmişi olmadığı için her tıklama daha yüksek fiyatlanır. Zamanla oturur. Bütçenizi, ilk ayın en verimsiz ayınız olacağını bilerek yapın.

Tek bir gün size hiçbir şey söylemez. Dün sekiz sipariş, bugün iki — bu hava durumu, resmî tatil, yol çalışması ya da o an kaç kuryenin çevrimiçi olduğudur. Bir haftaya bakın. Tercihen bir aya. Her gün izlemeye değer tek rakam, vitrinin uygulamada gerçekten açık olup olmadığıdır; çünkü platformlar iptallerden sonra vitrinleri otomatik olarak kapatır ve mutfağa kimse haber vermez.

Kendiniz yapmak isterseniz: formlar aslında nerede

Bunu araya kimseyi sokmadan kendiniz halletmek isterseniz, bu son derece makul bir tercih; her birinin nereden başladığı aşağıda. Bunlar bizim değil, platformların kendi sayfalarıdır.

Bu sayfaların hiçbiri size ne kadar fiyat koymanız gerektiğini söylemez, aramada bulunan ürün adları yazmaz ya da yemeklerinizden hangilerinin uygulamaya hiç girmemesi gerektiğini belirtmez. O kısım formda yoktur.

Sık sorulan sorular

Bu bilgiler nereden geliyor

Süreler

Lizbon’da Uber Eats, Glovo ve Bolt Food’a kendimiz açtığımız restoranların deneyiminden alınmıştır. Bunlar, planlamamızı dayandırdığımız ve tekrar tekrar gördüğümüz sürelerdir; herhangi bir platformun yayımladığı bir hizmet seviyesi değildir. Sizin şehriniz ve yöneticiniz farklı olabilir.

Komisyon rakamı

%25–30 aralığı genel bir Avrupa aralığıdır; elinizde sözleşme olmadan önce kaba bir hesap yapabilmeniz için verilmiştir. Hiçbir platformun oranını adıyla yayımlamıyoruz: bu şartlar restorana ve ülkeye göre belirlenir, dolayısıyla bir marka adına bağlanmış bir rakam, bunu okuyanların çoğu için yanlış olur. Kendi faturanızdaki oranı kullanın.

Neyle karşılaştırdık

Burada aktarılan platform beyanları 24 Ağustos 2026’da platformların kendi sayfalarında okundu: Uber Eats’in iş ortağı sitesi ve yardım merkezi, Bolt Food’un iş ortağı sayfası ve Glovo’nun iş ortağı portalı. Bu sayfalar değişir. Buradaki bir ayrıntı oradakiyle çelişirse, onlarınkine inanın.

Neleri dışarıda bıraktık

Bu sayfada hiçbir müşteri, hiçbir sözleşme şartı ve herhangi bir restorana ya da platforma ait hiçbir ticari rakam yer almıyor.

Kontrol listesi

Bir kutuyu işaretlemek sayaç dışında hiçbir şeyi değiştirmez. Hiçbir şey kaydedilmez, gönderilmez ya da hatırlanmaz — sayfayı yenileyin, yine boş olur.

Sıradaki: teslimat uygulamaları için menü fiyatlandırma →